X
تبلیغات
علمی، فرهنگی ،اجتماعی ، مذهبی - گیاهان داروئی
 کهلی اوتی (کاکوتی)

کاکوتی به علت صفرا بربودن برای مبتلایان به ورم مزمن کیسه صفرا و عوارض کبدی توصیه می شود.

برگ های این گیاه به عنوان نرم کننده سینه و بادشکن مورد استفاده قرارمی گیرد و بصورت دم کرده برای تسکین درد و رفع ناراحتی های مختلف مصرف می شود.

دررفع سرماخوردگی های ششی مفید بوده و با مصرف آن سرفه آرام می گردد و چون اثرمحرک کننده دارد هضم را نیز آسان می کند جوشانده کاکوتی دررفع رماتیسم و نرمی استخوان مفید است و غرغره جوشانده آن ورم لوزتین را برطرف می کند.

کاکوتی؛ مقوی معده، قلب، ضد عفونی کننده و تب بر است و تپش قلب و سردردهای یکطرفه، نقرس کاربرد دارد.
همچنین دربند آمدن خونریزی ازبینی بسیارمفید و موثر است.

عرق کاکوتی:ضد نفخ و دل درد , تقویت معده اشتها آور رفع سوء هاضمه ضد میکروب، بعد از غذا 1 فنجان در روز میل شود .

|+| نوشته شده توسط محمد علی در یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389  |
 یار پوز ( پونه - پونه کوهی )

از نظر تركيبات شيميايى در گياه وجود اسانس روغنى فرار يا روغن مانتول گزارش شده است. به علاوه در اعضاى اين گياه مقدارى تانن مواد رزينى و قند نيز وجود دارد. ماليدن دم كرده آن براى رفع خارش و رفع گازهاى رحم و رفع سستى و عفونت رحم مفيد است. ماليدن سوخته گياه براى تقويت لثه هاى دندان نافع است. پونه بادشكن، ضدنفخ، خلط آور و مفيد براى سياه سرفه، آسم است و سرفه را آرام و خروج خلط را تسهيل مى كند و اثر محرك بر روى ترشح معده دارد و در استعمال خارجى براى رفع لكه هاى جلدى مفيد بوده و بخور دادن مقدارى پونه براى درمان سينوزيت مفيد است، ضمناً بهتر است پونه با مقدارى كتيرا خورده شود. مقدار خوراك پونه تا هشت گرم بوده و ساير انواع دارويى اين گياه مانند نعناع تهيه و خورده مى شود.اين گياه دارويى از نظر طبيعت طبق نظر حكماى سنتى، گرم و خشك و همچنين براى جلوگيرى از سكسكه و آشفتگى و دل به هم خوردگى و ازدياد عرق مفيد و قاعده آور بوده و به عنوان ضدسم جانوران گزنده سمى بسيار نافع است و معمولاً از شاخه هاى گلدار و برگ آن به صورت دم كرده استفاده مى شود.
گیاهی است علفی یکساله شبیه نعناع ولی کوچکتر دارای ساقه راست کوتاه و خزنده به رنگ قرمز مایل به قهوهای و گل های ریز صورتی سفید و برگ های نرم خاکستری که ارتفاع آن به 10 تا 30 سانتی متر می رسد .پونه از جمله سبزی های خوردنی است که طعمی خوش مزه و مطبوع و طبیعتی گرم وخشک دارد بطور وحشی در صحرا و در کنار رودخانه ها حتی داخل آب می روید
.

پونه به اسامی مختلفی نامیده می شودمعروفترین آن ودینه و پودنه وقودنج می باشد. انواع دیگرآن موسوم به خالواش است که در شمال و نواحی گیلان می روید نوعی دیگر پونه کوهی است که ظاهرا مشخصات پونه را دارند ولی با خواص شیمیایی متفاوت و هر سه نوع آن به صورت تازه و خشک کرده در غذا مصرف می شوند.پونه مسکن اعصاب ضد تشنج و هیستری می باشد.

پونه کوهی

گیاهی است خوشبو شبیه مشخصات نعناع و پونه و خالواش که بطور خودرو و در جاهای خشک و زمین های شن زار و دامنه کوهها می روید.در این گیاه مواد چربی و قند تانن و فنول وجود دارد عطر مطبوع ان به علت وجود اسانسی به نام سیمن می باشد که از اویشن و اکالیپتوس و زیره هم به دست می آید 

10 تا 20 گرم ساقه های خشک پونه کوهی را در یک لیترآب دم کنید .آب صاف آن را یک استکان قبل از غذا میل نمایید ازآب دم کرده آن(کمی گرم باشد) در ایام ناراحتی های عصبی با این آب شستشو نمایید و این عمل را تا بهبودی کامل ادامه دهید .نام علمي پونه از واژه لاتين « پولكس» به معناي شپش مشتق شده است. روميان قديم، از پونه براي دفع شپش استفاده ميكرده اند و براي اين كار يا آنها را در اتاق آلوده ميسوزانيده اند و يا روي رختخواب مي پاشيدند. ماليدن برگهاي تازه ي پونه بر روي پوست، حشرات را دفع كرده و حيوانات دست آموز خانگي را از آلوده شدن به شپش حفظ مي كند. براي دفع كنه و حشرات، ميتوان در محل آغل حيوانات پونه پاشيد و يا اينكه با يك جوشانده ي پونه حيوانات را شستشو داد. در گذشته هاي دور، براي دوره ماهانه عقب افتاده و تنظيم آن از پونه استفاده مي شده است. در نوشته هاي كلپپر در قرن هفدهم آمده است: '' جوشانده ي گياه پونه را بنوشيد تا پريود عقب افتاده مرتب شود''

بايد توجه داشت كه حتي مقدار كم روغن پونه سبب از كارافتادگي كليه، تشنج و اغما مي شود و فرد مبتلا هيچگاه به حال نخست باز نمي گردد، از اينروبايد از مصرف خودسرانه آن اجتناب كرد برگهاي پونه خطر كمتري دارند و گياه پزشكان، نعناي صحرايي را به جاي آن تجويز مي كنند. سرخپوستان آمريكايي، چاي پونه را براي درمان دردهاي ناشي از گرفتگي عضلات و همچنين مداواي سرماخوردگي مينوشيدند. در انگلستان نيز چاي پونه يك شيوه ي درماني سنتي خانگي براي سرماخوردگي و زكام بوده است. پونه تعريق را در بدن تحريك مي كند و به همين سبب يك درمان موثر براي سرماخوردگي است در ‌آشپزي، از پونه براي عطر و مزه دادن به فرني و همچنين تهيه سس استفاده ميشده است، ولي امروزه به علت طعم تند، از پونه استفاده غذايي نميشود. پونه ماهيچه هاي رحم را منقبض مي كند، بنابراين در دوران حاملگي بايد از خوردن آن اجتناب كرد.

زيستگاه طبيعي

گياه بومي اروپا و غرب آسياست. در خاكهاي حاصلخيز و خمرطوب و خاكهاي شن دار و اغلب در گودالهاي، كنار نهرها، حوضچه ها و استخرها مي رويد    

مشخصات ظاهري:

پونه معطر متعلق به خانواده ي نعناع و به شكل بوته هاي كوتاهي در روي زمين مي رويد و ساقه مستقيم آن تا 30 سانتيمتر هم رشد مي كند. ساقه ي شاخه دار و چهار بر آن داراي برگهاي تخم مرغي شكل است كه با كرك كم پشتي پوشيده شده اند و به رنگ سبز مايل به خاكستري هستند. لبه هاي برگها دندانه دار و يا به شكل حلزونهاي دو كپه اي مي باشند. پونه بوي تندي شبيه نعناع از خود متصاعد مي سازد. در اواخر تابستان، گلهاي دو لبه اي آبي رنگ مايل به بنفش در محور برگها شكوفه مي كنند و تشكيل حفه هاي گل فشرده اي را مي دهند

 

|+| نوشته شده توسط محمد علی در یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389  |
 دانستنی هایی در خصوص گیلدیک( نسترن وحشی)

زمان گلدهی: اردیبهشت تا خرداد(1,3,5,6,8)

محل رویش و پراکندگی گیاه

این گیاه در بلوارها ، حاشیه جاده ها و در داخل پارکها کشت می شود.

پراکندگی آن در ایران:  بز گوش سراب ،الموت، قزوین، ارتفاعات البرز، جنوب کشور، سهند، نیشابور کوه دنا، پل زنگوله، کندوان، دره کرج، نساء،لرستان، اراک، همدان ، گرگان ( مینودشت، بین نوده و شاهرود ، علی آباد، بین شاه پسند سابق و بجنورد، جنگل گلستان در ارتفاعات 1000 متری)، مازندران ، گیلان، آذربایجان( دره قطور، قاسملو)، کرمانشاه ، زنجان، اصفهان، بختیاری، فارس، کرمان، کردستان( خورخوره سقز، روستای بست از توابع فعلی دیواندره، سرشیو سقز، باخان از توابع مریوان، سلطان احمد در شهرستان مریوان، کوه نکروز از توابع سقز، اویهنگ و خواشت و رشنش ، پیر خضران، هشمیز و شیان از توابع سنندج ، چهل چشمه ، قصر شیرین و....)(2,6,7)

کشت و پرورش گیاه

نیازهای اکولوژیکی

این گیاه در سایه یا آفتاب می روید. خشکی را بخوبی تحمل می کند مناسب ترین خاک برای کشت نسترن کوهی خاکهایی با بافت متوسط و خاکهای سنگین حاوی مقادیر متوسطی مواد و عناصر غذایی است,  ولی در مجموع گیاهی مقاوم به شرایط نامساعد  است و در مناطقی که دارای محدودیت آب یا خاکهای غیر حاصلخیزی است نیز به خوبی رشد و نمو می کند.همچنین در خاک های سنگلاخی هم به خوبی رشد می کند.

زمان، فواصل و روش کاشت

تکثیر نسترن کوهی توسط بذر صورت می گیرد . پس از جمع آوری دانه های داخل میوه آنها را باید کشت کرد. دانه ها برای مدت نسبتا طولانی قوه نامیه (قدرت جوانه زنی) مناسبی دارند. دانه ها را در اواسط شهریور ماه اقدام به کشت در خزانه های مخصوص می کنند. فاصله بین ردیفها در خزانه 40-60 سانتی متر مناسب می باشد. پس از آبیاری منظم و وجین علف های هرز سطح خزانه , در بهار سال آینده بذرها سبز می شوند و ارتفاع نهال ها تا پاییز همان سال به 15-20 سانتی متر و ضخامت ساقه به 0.5-1 سانتی متر می رسد. فصل پاییز زمان مناسبی برای انتقال نهالها به زمین اصلی است.

در فصل پائیز نهالها در ردیفهایی به فاصله سه تا چهار متر و فاصله دو بوته در طول ردیف 50 سانتی متر در زمین اصلی کشت می  شوند. به منظور سهولت در برداشت میوه و استفاده از ماشین آلات کشاورزی نهالها را به صورت نواری می توان کشت کرد.

گیاهان از رشد و نمو سریعی برخوردارند , به طوریکه مدتی پس از انتقال به زمین اصلی فاصله ردیفها بر اثر رشد گیاهان بسته می شود.(1,6,7)

مراقبت و نگهداری

قبل از انتقال نهالها به زمین اصلی ، مبارزه با علفهای هرز زمین ضرورت دارد. قبل از کشت می توان از علف کش هونگازین به مقدار پنج تا شش کیلوگرم در هکتار یا از علف کش سیمازین به صورت محلول پاشی استفاده کرد.

 برای مبارزه با علفهای هرز چند ساله از علف کش هونگازین و یا بوونیول به مقدار 10 تا 12 کیلوگرم در هکتار یا از علف کش رونستار به مقدار 8 تا 10 لیتر در هکتار می توان استفاده نمود.

نسترن کوهی در طول رویش ممکن است به عوامل بیماریزای قارچی مبتلا شود. از بیماریهای قارچی این گیاه سفیدک پودری است که سبب ضعیف شدن گیاه و فساد سلولها می شود. چنانچه گیاهان به این بیماری مبتلا شوند به سرعت به سراسر مزرعه گسترش می یابند. برای مبارزه با آن می توان از گل گوگرد و یا سایر قارچ کش های سولفوره استفاده کرد.

زنگ صورتی نیز از بیماریهایی است که اواخر تابستان روی گیاه ظاهر می شود. برخی بیماریهای باکتریایی نیز می تواند صدمه های زیادی به ریشه نسترن کوهی وارد سازد. گال ریشه از بیماریهایی است که توسط یک نوع بیماری در گیاهان شیوع می یابد. استفاده از عملیات بهزراعی نقش مهمی در کنترل این بیماری دارد.(1,6)

جمع آوری محصول

زمان مناسب برای برداشت میوه هنگامی است که میوه ها سفت و به رنگ سرخ براق باشند. چنانچه میوه ها با سرما مواجه شوند یا این که میوه ها برای مدت بیشتری روی گیاه بمانند (با تأخیر برداشت شوند) قسمت گوشتی میوه نرم و به شکل خمیر در می آید. در این حالت میوه ها فاقد ویتامین C و فاقد ارزش دارویی هستند. برداشت میوه های نارس نیز مناسب نیست. زیرا این میوه ها مقادیر بسیار کمی ویتامین با خود دارند.

 پس از برداشت میوه ها را از قسمت طولی بریده و پس از خارج کردن دانه ها آنرا تمیز می کنند. در مقیاس وسیع کشت , خارج کردن دانه ها و تمییز کردن آنها با دست امکان پذیر نیست و باید از دستگاه های مناسبی استفاده کرد.میوه های تمیز شده را باید خشک و سپس به قطعات مناسبی تقسیم نمود.

میوه را پس ازچیدن و تمییز کردن روی پارچه ای که روی سبدی قرار دارد بریزید که در اثر جریان هوا خشک شود و یا از خشک کن الکتریکی در دمای 80 تا 90 درجه سانتی گراد استفاده کرد. در این حالت میوه ها رنگ طبیعی خود را حفظ کرده به رنگ سرخ مشاهده می شوند.استفاده از درجه حرارتهای پایین برای خشک کردن میوه ها مناسب نمی باشد.به طوریکه اگر در دمای 40-50 درجه سانتی گراد خشک شوند نه تنها در مزه آنها تأثیر سوئی می گذارد بلکه سبب تغییر رنگ میوه ها از سرخ به قهوه ای می شود.

بعضی از آنزیمها در میوه سبب تجزیه ویتامین های موجود در آن می شود, از این رو میوه ها را پس از برداشت باید به سرعت خشک کرد تا فرصتی به آنزیمها برای فعالیت داده نشود. رطوبت نامناسب سبب تسریع فعالیت آنزیمهای مذکور شده و ویتامینهای موجود در میوه رابه سرعت تجزیه می نمایند.

استفاده از وسایل فلزی (مانند مس و آهن) برای تمییز کردن , الک کردن و یا خشک کردن میوه ها مناسب نیست. زیرا فلزات نقش کاتالیزور را برای آنزیمها داشته و سببب تسریع فعالیت آنها و در نتیجه تجزیه آنزیمها می شوند و از خاصیت دارویی میوه ها به طور بارزی کاسته می شود. از این رو حتی الامکان از به کار بردن وسایل فلزی در جریان فرآیندهای پس از برداشت نسترن باید خودداری کرد.

منجمد کردن میوه ها (در دماهای زیر صفر) سبب محفوظ ماندن ویتامین c می شود. در صورتی که امکان استفاده از خشک کن نباشد توصیه می شود میوه های تمییز شده منجمد شوند. رطوبت مجاز در میوه های خشک شده 12% است . انبار کردن میوه های خشک شده برای مدت طولانی مطلوب نیست.زیرا نه تنها سبب تغییر رنگ می شود بلکه از کیفیت دارویی آنها نیز کاسته می شود. مقدار میوه 8 تا 10 تن در در هکتار است , نسبت میوه تازه به خشک2 به 1 است. (1,5,6,7)

قسمت های مورد استفاده

میوه تازه یا خشک شده, برگ و گل نسترن کوهی

زمان بهره برداری

زمان مناسب برای بهره برداری میوه هنگامی است که میوه ها سفت و به رنگ سرخ براق باشند.

ویژگیهای دارویی و درمانی

ترکیبات شیمیایی و اسانسهای گیاه

جدار گوشت دار این گیاه به عبارت دیگر قسمت گوشت دار جدار سینورودون دارای اسید سیتریک, اسید مالیک , اسید اسکوربیک به مقادیر 0.5-1.7 درصد , تانن ها, 30 درصد قند و موسیلاژ که برای از بین بردن سستی بدن و افزایش مقاومت بدن ( به خصوص در آنفلونزا) مصرف می شود و همچنین دارای کاروتن , مجموعه ویتامین های B و مقدار زیادی ویتامین C می باشد. دانه نسترن دارای ماده ای با اثر سمی و 8-10 درصد روغن است.

میزان ویتامین C گیاه متفاوت و بسته به شرایط اقلیمی محل رویش بین 0.3-1.5 درصد است.میوه همچنین حاوی فلاونوئید, اسانس, پکتین می باشد.(1,2,4)

فرآورده ها

دربعضی از کشورها از این گیاه در تهیه مربا و مارمالاد استفاده می شود.همچنین از نسترن کوهی داروهایی با نامهای ویروما و دیویروما تهیه و به بازار عرضه می شود.(1) 

خواص درمانی

گل نسترن ازنظرطب قدیم ایران گرم وخشک است:

قسمت گوشتدار و کوزه ای شکل به علت دارا بودن تانن - ویتامینC و موارد مختلف دیگر  اثر ضد اسکوربوت ,قابض و مدر دارد. از این جهت در رفع حالات اسهالی ,اختلاط خونی - انقباض غیر ارادی ماهیچه های معده , بیماری های ناشی از التهاب و ورم کلیه ها, دردهایی که به علت پیدایش سنگ کلیه عارض می شود به کار میرود.

۱) سرشارازویتامین Cمی باشد.در100گرم آن ۶۰۰میلی گرم (۶گرم)ویتامین Cوجود دارد درحالی که ۱۰۰گرم پرتقال فقط دارای ۵۰میلی گرم ویتامین Cاست بنابراین مقدارویتامین Cگل نسترن۱۲۰برابرپرتقال و 3 برابر لیموترش است.

۲) درمان کننده حبس البول است.

۳) بوی بد بدن را دفع می کند.آنهائی که عرق زیادمی کنندوبوی بد می گیرند باید تن خودرا بعدازحمام کردن بادم کرده گل وبرگ نسترن آبکشی کنند.

۴) آرام کننده اعصاب است.

۵) اسهال رابرطرف می کند, مخصوصاً در مسلولین.دم کرده آن راحتی می توان به کودکان برای رفع اسهال داد.

۶) خونریزی ازسینه رابندمی آورد.

۷) سنگ و ورم کلیه رارفع می کند.

۸) الیاف داخلی سای نورودون ضدانگل است مخصوصاًکرم اسکاریس راودراین موردباید0.5گرم آن رامخلوط باعسل خورد.

۹) اگردرادرارآلبومین وجود داشته باشدبرای برطرف کردن آن ازدم کرده این گیاه استفاده کنید.

۱۰) بی خوابی رابرطرف می کند.

۱۱) انقباض ماهیچه های معده رابرطرف می کند.

۱۲) سرعت جریان خون رادرپوست زیادکرده وباعث لطافت پوست می شود.

۱۳) دررفع غم وغصه مؤثراست.

۱۴) برای رفع طپش قلب ازدم کرده آن بنوشید.

۱۵) معده راتقویت می کند.

۱۶) مصونیت بدن رادر مقابل بیماریها بالا می برد.

۱۷) برای ترمیم شکستگی استخوان ورفع ورم مقعد ضمادی ازبرگ این گیاه درست کرده وروی قسمت شکستگی یاتورم قرار دهید.

18)چون گل نسترن شیرین است حشرات رابه خودجذب می کند, مخصوصاًحشره مخصوصی به نام سای نیپس Cynipsکه دراثر نیش زدن،برجستگی های کوچکی پوشیده ازتاروبه رنگ سبز مایل به قرمز درآن به وجودمی آوردکه به نام (به دگار)Bedegarمعروف است که خواص طبی مهمی دارد.مخصوصاًبرای بیماران مسلول تقویت کننده بوده ومانع عرق کردن می شود؛وهمچنین مقدارآلبومین درادرار راکم می کند.(به دگار)اثر آرام کننده اعصاب نیز دارد.

19)مواد موثره این گیاه سبب کاهش اسید اوریک و معالجه ناراحتیهای ناشی از نقرس می گردد. از این مواد همچنین برای مداوای تورم کلیه و مجاری ادراری استفاده می شود. روغن دانه های نسترن کوهی در صنایع بهداشتی و آرایشی مورد استفاده فراوانی دارد.

بر اثر مدر بودن نیز می توان از آن در موارد مختلف بدون اینکه عمل تحریک کننده بر روی مجاری ادرار داشته باشد, استفاده بعمل آورد.

جوشانده میوه مشروط بر آنکه 10 دقیقه بیشتر طول نکشد , به علت داشتن مقدار کافی ویتامین C در رفع عوارض ناشی از کمبود ویتامین C در بدن , اثر بسیار مفید ظاهر می کند.

تارهای داخل میوه( سینورودون) اگر بر روی پوست بدن کشیده شود ایجاد خارش شدید می کند. بررسیهای مختلف نشان داده است که مصرف تارهای مذکور به علت اثر تحریک کنندگی که دارد, چون باعث دفع کرم می شود از این جهت می توان از آن برای دفع آسکاریس ها در اطفال استفاده نمود.

دم کرده برگ و گل این گیاه جهت شستشوی زخمها و اولسرها , سوختگی ها و در درمان آنها بکار می رود.گلبرگها کمی قابض بوده و از این رو آن را به عنوان قابض و رنگ کننده و جهت تهیه اسانس گل سرخ و گلاب به کار می رود.

میوه این گیاه همچنین مقاومت بدن را دربرابر بیماریها و اپیدمی ها بالا می برد.میوه ها در عین حال فعالیت آنزیمی را تقویت نموده , تولید گلبولهای قرمز را تحریک کرده , برای درمان نقاهت مفید و با احساس سرما و لرز به خوبی مبارزه می کند.

جزایری چنین می نویسد: میوه نسترن دارای جوهر لیمو, ترشی سیب, قند انگور و جوهر مازو است و یک رزین و یک پکتین است.به علت داشتن مقدار زیاد ویتامین C مانند لیمو, کلم, گوجه فرنگی و تره دارای ارزش غذایی زیادی است.فقدان ویتامین C از فعالیت نسوج می کاهد و سبب عدم مقاومت در مقابل امراض عفونی می گردد و بدن انسان را سرد می نماید و انسان همیشه احساس خستگی می نماید.میوه نسترن , فعالیت ما را بیشتر می کند و قدرت مقاومت بدن را در مقابل امراض زیاد می کند و در مواقع قولنج, نفریت و سنگهای مثانه و تمام ناراحتی های مجاری ادرار آن را تجویز می کنند.(2,4,5,8)

نحوه و میزان مصرف

1.     دم کرده: دم کرده 50 در 1000 میوه این گیاه به عنوان قابض و آرام کننده تجویز می شود. دم کرده گل نسترن نوشابه بسیار معطر و خوشمزه ای است که در اکثر
کلینیک های اروپایی مورد استفاده قرار میگیرند.

در میان مردم دنیا سوئیسیها بیش از همه به این نوشیدنی سرشار از
ویتامین
C  اهمیت می دهند. برای فراهم کردن این نوشیدنی مسکن اعصاب کافی است چند دانه میوه گل نسترن را برای چند دقیقه دم کنید وسپس آن را به مصرف برسانید.در طی مدت کوتاهی به اثر معجزه آسای این دم کرده ی خوشرنگ و معطر پی می برید.

2. جوشانده میوه آن مشروط بر آنکه بیش از 10 دقیقه نجوشیده باشد به عنوان ضد اسکوربوت و به عنوان داروی رفع کمبود ویتامین C توصیه می شود و بکار می رود و برای آرامش اعصاب و رفع بیخوابی نیز استفاده می شود.

3. جوشانده 50 در 1000 آن که مدت زیادی جوشیده باشد بطوریکه مقدار آن به نصف حجم تقلیل یافته باشد به عنوان مدر و مقوی کلیه ها تجویز می شود

4. از گرد میوه آن به مقدار 0.5-0.6 گرم به عنوان ضد اسکوربوت مصرف می شود.

5.برای معالجه ورم چرکی کلیه ها و معالجه نفریت و آلبومین در ادرار 50 گرم میوه تازه گیاه را به مدت 2 ساعت در 1 لیتر آب سرد خیس کنید بعد آن را روی آتش قرار دهید تا 3 دقیقه بجوشد و سپس آن را دم کرده , صاف و شیرین نمائید  و به تدریج بنوشید, این جوشانده حبس البول , نرمی استخوان و کمبود ویتامین های بدن را نیز برطرف می کند.

6. 50 گرم میوه آن را در 1 لیتر آب سرد بریزید و روی حرارت قرار دهید تا به جوش آید و 5 دقیقه بجوشد سپس آن را کنار بگذارید تا به مدت 10 دقیقه دم بکشد و آن را میل نمائید در درمان سنگ کلیه مفید است.

7. جوشانده این میوه بند آورنده خون(در ناراحتی لثه) بوده و درد دندان را کاهش می دهد.

8. تارهای درون میوه (قسمت کوزه ای شکل) به مقدار 0.30 گرم مخلوط در عسل جهت دفع کرم بکار می رود.

9.  از میوه نسترن کوهی نوعی مارمالاد به روش زیر تهیه می شود:
مقداری میوه آن را که پس از فرا رسیدن نخستین سرما چیده شده باشد انتخاب کرده, محتویات درون آن یعنی دانه و تارهای آن را به دقت خارج می سازند و آنها را به قطعاتی تقسیم کرده و هم وزن آن قند اضافه می کنند و به خوبی له می نمایند به طوریکه بصورت مخلوط یکنواخت درآید , با این ترتیب چون در مارمالاد حاصل مقدار ویتامینها بطور کامل باقی می ماند, اثر درمانی موثرتری پس از مصرف آن ظاهر می گردد.

10. مربای سای نورودون:ابتداباید سای نورودون را به خوبی تمیز کرده،پوست،الیاف داخلی ودانه هارااز آن خارج کنیدودرداخل ظرفی که سرکه داردبریزید وبهم بزنیدتا نرم شودسپس آن راکوبیده والک کنید،وقسمت صاف شده رابا۵/۱برابروزنش قندیاشکرمخلوط کرده وبپزیدتابه صورت خمیر یکنواختی درآید.

11. شربت نسترن:یک کیلوگرم سای نورودون رابا۲۵۰گرم نبات کوبیده یا شکرمخلوط کرده و۵/۱لیترنیزعرق نعناع به آن اضافه کنید ودرجای گرمی بگذارید بماند.البته هرروزآن راتکان دهید بعدازدوهفته آن راصاف کنید.مقدار مصرف آن یک فنجان سه بار درروز است.

12. عرق نسترن:یک چهارم لیوان ازعرق نسترن رابایک لیوان آب مخلوط کرده،سپس آن راشیرین کنید.ازاین شربت می توانیدچندلیوان درروز بنوشید.(2,4,5)

منبع

1.     امیدبیگی,ر.رهیافتهای تولید و فرآوری گیاهان دارویی.طراحان نشر.76

2.     خضری,ش.فرهنگ گیاهان دارویی.شابک.82.

3.     میرحیدر,ح.معارف گیاهی.نشر فرهنگ اسلامی.73.


 

|+| نوشته شده توسط محمد علی در یکشنبه دوازدهم اردیبهشت 1389  |
 
 
بالا